Losowy cytat

Ból jest świętym aniołem - on to bardziej aniżeli wszystkie inne radości tego świata sprawił, iż wielu osiągnęło dojrzałość.

Znalezione dla frazy: tylko w bazie cytatów 497

Ludzie po śmierci są jak książki: przeczytawszy je całe, znajdujemy w końcu tylko omyłki drukarskie.

Śmierć nie rzuca się na odważnych; staje tylko naprzeciw nich jak zły pies i patrzy zielonymi oczyma: czy nie zmrużą powieki.

Dawniej śmierć była mi zawsze tylko kimś z szerszego towarzystwa. Teraz zasiada ze mną do jednego stołu: muszę się z nią zaprzyjaźnić.

Śmierć i życie - to tylko orzełek i reszka tej samej monety.

Śmierć nie rzuca się na odważnych: staje tylko naprzeciw nich jak zły pies i patrzy zielonymi oczyma: czy nie zmrużą powieki.

Śmierć nadaje piękno życiu. Tylko sztuczne kwiaty nie umierają.

Śmierć jest tylko rozpłynięciem się w świadomości wszechrzeczy, a także - bo i dlaczego by nie? - w świadomości naszych uczuć i myśli.

Śmierć, kiedy śpisz przychodzi. A śnić będziesz, ze wcale nie trzeba oddychać, że cisza bez oddechu to niezła muzyka, jesteś mały jak iskra i gaśniesz do taktu. Śmierć tylko taka. Bólu więcej miałeś trzymając różę w ręce i większe czułeś przerażenie widząc, że płatek spadł na ziemię. Świat tylko taki. Tylko tak żyć. I umierać tylko tyle. A wszystko inne - jest jak Bach chwilowo grany na pile.

Tylko od śmierci na trzy palce bywa, kto w łodzi pływa.

Tylko martwi nie mają nadziei.

Śmierć - jedyna kobieta, która czeka na z otwartymi ramionami. Tylko jej na mnie zależy.

Śmierć nas nic nie obchodzi, bo zło i dobro jest tylko tam, gdzie można coś odczuwać zmysłami, śmierć zaś jest końcem zmysłowego odczuwania.

Nawet bohaterstwo nie jest, jak się zwykle mówi, przezwyciężeniem śmierci na rzecz życia; jest ono tylko dlatego piękne, że rzuca cień śmierci na życie i czyni je na nowo tajemniczym.

Śmiać się prawdziwie umieją tylko ludzie poważni.

W życiu powszednim żyjemy zazwyczaj połową świadomości, połową możliwości. Tylko wyjątkowe chwile wyzwalają z nas pełnię. Poezja jest właśnie tym, co z siłą równą najwyższym uczuciom uwalnia nas od dręczącego poczucia niepełności. W jej blasku stajemy się nadzy, cali, niepodzielni.